جدید ترین عناوین خبری امروز
Registering new users is currently not allowed.

پرواز زدگی ممکن است در واقع از مغز محافظت کند!

شواهد علمی متعددی وجود دارد که نشان می‌دهند اختلال خواب که با تغییر شیفت کاری ایجاد می‌شود در طولانی مدت اثرات بدی بر روی سلامتی می‌گذارد. پس مدرکی مبنی بر این‌که جت لگ (Jet Lag) اثرات از بین برنده اعصاب دارد نباید تعجب آور باشد. اما اتفاق غیر منتظره آن است که شواهدی وجود دارد که اختلال در دوره‌های خواب/ بیداری که به دلیل تغییر مناطق زمانی طی پروازها ایجاد می‌شود ممکن است در واقع اثر محافظتی برای مغز داشته باشد. پژوهش حامی این نظریه تا کنون تنها روی مگس‌های میوه انجام شده است، بنابراین شروع به تهیه بلیط پرواز نکنید، اما مطالعات بیشتری در راه هستند.

افرادی با بیماری‌های زوال سیستم عصبی اغلب چرخه ۲۴ ساعتی معیوب دارند، که توانایی آن‌ها در خوابیدن در زمان‌های مناسب را دچار اشکال می‌کند. در واقع، پروفسور راوی الادا از دانشگاه نورث وسترن توضیح می‌دهد که: «از مدتها پیش می‌دانستیم که ساعت بدن معیوب نشانه زودرس زوال دستگاه عصبی است. در موارد متعدد، اختلال خواب از هر نشانه دیگری زودتر عارض می‌شود. اما نمی‌دانستیم که آیا ساعت بدن معیوب دلیل بیماری است یا نتیجه بیماری.»

پروفسور الادا برای بررسی مسأله از مگس‌های میوه که دچار بیماری Huntington هستند استفاده کرد. اگرچه هانتینگتون نسبت به پارکینسون بسیار نادرتر است، اما توسط عصب‌شناسان به دلیل سادگی برای درک شرایط پیچیده‌تر بسیار مورد مطالعه بوده است.

بطور طبیعی، مگس‌های میوه در یک چرخه ۲۴ ساعته بیداری و خواب دارند، اما الادا می‌گوید «در مدل هانتینگتون، هیچ ریتم منظمی وجود ندارد. مگس‌ها در تمام زمان‌ها بیدار می‌شوند و به خواب می‌روند.»

الادا مگس‌های دارای ژن بیماری هانتینگتون را در قفس‌هایی با چراغ‌هایی قرار داد که در چرخه ۲۰ ساعتی خاموش و روشن می‌شوند و مگس‌ها همواره جت لگ را تجربه می‌کنند. گروه دیگر از مگس‌ها در شرایط سخت‌تری قرار داده شدند، و یک جهش عمدی روی یک ژن تنظیم‌کننده ساعت بدنشان ایجاد شد.

به عوض آن‌که بیماری هانتینگتون بدتر شود، همان‌طور که انتظار می‌رفت، هر دو گروه از مگس‌ها محافظت جزئی را تجربه کردند که الادا در نشریه Cell Reports گزارش کرد. مغز مگس‌ها پروتئین‌های مرتبط با بیماری هانتینگتون کمتری جمع کرد، و نورون‌هایشان مدت بیشتری دوام آوردند.

آلادا می‌گوید «این بر خلاف شهود ماست، اما ما نشان دادیم که مقدار کمی استرس مفید است». «ما ساعت بدن را کمی دستکاری کردیم، و ظاهرا استرس اثر محافظت از نورون‌ها را دارد.»

آلادا ژن کنترل ساعت بدن دیگری را جستجو کرد تا شاید این معما را توضیح دهد، و سراغ ژنی رفت که نقش اضافی در اثر گذاری روی پیچش پروتئین‌ها دارد. این کار شک و تردید ایجاد کرد، چرا که تصور می‌شود عدم پیچش پروتئین نقش بزرگی در بیماری‌های زوال دستگاه عصبی متعددی ایفا می‌کند.

با حذف این ژن از مگس‌های هانتینگتون، آلادا مجدد بطور غیر منتظره بیماری را کاهش داد، که با اندازه‌گیری میزان ساخت پروتئین و مرگ سلول‌های مغز انجام شد.

البته انسان‌ها و مگس‌ها بسیار متفاوت هستند، اما ژن‌های تنظیم ساعت بدن آن‌ها بسیار مشابه با هم است.

قبل از آن‌که سراغ آزمایش‌های مشابه روی انسان برویم، آلادا قصد دارد ببینید که جت لگ آیا اثر مشابه محافظتی روی مگس‌هایی که دچار بیماری آلزایمر هستند نیز دارد یا خیر.

منبع: IFLSIENCE

به اشتراک بگذارید
دیدگاه ها 0

دیدگاه بگذارید

avatar
  Subscribe  
Notify of
رفتن به نوارابزار