جدید ترین عناوین خبری امروز
Registering new users is currently not allowed.

چطور کهکشان‌ها سریع‌تر از نور از ما دور می‌شوند؟

چطور کهکشان‌ها با سرعتی بیش از سرعت نور از ما دور می‌شوند در حال یکه هیچ چیز نمی‌تواند سریع‌تر از نور حرکت کند؟

کیهان در حال انبساط است، و عامل اسرارآمیزی به نام انرژی تاریک آن را به پیش می‌راند. کهکشان‌ها هر روز بیشتر از هم فاصله می‌گیرند- بطور متوسط. حرکت‌های جزئی به غیر از انبساط عمومی وجود دارد که منجر به برخورد کهکشان‌هایی مثل اندرومدا و راه شیری می‌شود. اما تصویر کلی عالم این است که کهکشان در حال دور شدن از هم هستند.

ثابت هابل معیار نرخ انبساط کیهان در مقطع فعلی کیهان است و مقدار آن حدود ۷۰ km/s/Megaparsec است (پارسک (parsec) واحد اندازه‌گیری فواصل نجومی برابر ۳.۲۶ سال نوری است و مگا پارسک برابر یک میلیون پارسک است). این بدین معناست که بطور متوسط، در هر مگاپارسک دو کهکشان جدا از هم وجود دارد که با سرعت ۷۰ کیلومتر بر ثانیه از هم دور می‌شوند. بنابراین، برای اینکه دو کهکشان با سرعت نور از هم فاصله بگیرند، دو کهکشان باید به اندازه ۴۳۰۰ میلیون پارسک از هم فاصله داشته باشند. این فاصله کوچکتر از شعاع کیهان مشاهده‌پذیر است، بنابراین نه تنها کهکشان‌هایی در کیهان وجود دارند که سریع‌تر از نور از ما دور می‌شوند، بلکه می‌توانیم همچنان آن‌ها را ببینیم!

در این‌جا دو سؤال پیش می‌آید:

  1. اگر کهکشان دیگر سریعتر از نور از ما دور می‌شود، چطور همچنان قابل مشاهده است؟
  2. این اتفاق نظریه نسبیت را نقض نمی‌کند که حد سرعت را سرعت نور قرار می‌دهد؟

جواب سؤال اول این است که نور منتشر شده از این کهکشان‌ها هرگز به ما نمی‌رسد، بنابراین هرگز نمی‌توانیم بفهمیم که امروزه چگونه هستند. این به این دلیل است که سریع‌تر از نور حرکت می‌کند، بنابراین نور منتشر شده از این کهکشان به اندازه کافی سریع نیست که به ما برسد و از آن جا می‌ماند. اما، نوری که کهکشان میلیاردها سال قبل منتشر کرده، زمانی که کیهان کوچکتر بود و زمانی کهکشان مورد نظر با این سرعت از راه شیری دور نمی‌شد، نوری است که امروزه از آن کهکشان مشاهده می‌کنیم. به عبارت دیگر، کهکشان را به شکلی که میلیاردها سال قبل بوده است می‌بینیم.

اما سؤال دوم یکی از سؤالاتی است که افراد زیادی را سردرگم می‌کند. نظریه نسبیت بیان می‌دارد که هیچ چیز نمی‌تواند سریع‌تر از نور حرکت کند، اما در این نظریه اشاره به حرکت به معنای سنتی آن دارد، یعنی شما نمی‌توانید یک فضاپیما پرتاب کنید که در فضا سریع‌تر از نور حرکت کند. دو کهکشان مورد بحث در میان فضا حرکت نمی‌کنند، بلکه فضای بین آن‌هاست که در حال انبساط است. به شکل دیگر، کهکشان‌ها ثابت هستند و فضای حول آن‌ها در حال کش آمدن و انبساط است. به این دلیل است که نظریه نسبیت نقض نمی‌شود، چرا که حرکت به آن معنای معمول که شامل اشیاء است رخ نمی‌دهد.

منابع:

به اشتراک بگذارید
دیدگاه ها 0

دیدگاه بگذارید

avatar
  اشتراک  
مطلع شدن
رفتن به نوارابزار